Biografie

In 1958 werd ik geboren vlakbij de plaats waar de Rijn in de Zee uitmondt. Mijn peutertijd mocht ik ervaren op Nieuw Guinea, een groot eiland met Pure Oerkracht, in het dorpje Biak. Er was oorlogsdreigingen daardoor een terug vlucht in 1962 naar den Haag-Scheveningen en later naar Katwijk-den Helder-Lisse-’t Harde, Witharen-Ommen-Hulsen-(dialecten kan ik daardoor aardig verstaan). Uiteindelijk ben ik samen met René neergestreken in het mooie Drentse dorpje Gasselternijveen. Na maanden van wachten en uiteindelijk het plaatsen van een “antenne” hoorden we precies op het moment dat er een formatie van 12 zwanen over heen vloog, dat het plekje van ons was.

Rond mijn 18 de jaar begon ik dagelijks Hatha Yoga te beoefenen. Het eerste lesgeven begon enige jaren later nadat ik werd gevraagd op mijn Jazzdans cursus de losmakende oefeningen op muziek te willen geven. Op mijn 29ste kreeg ik op de Academie voor natuurgeneeskunde in Meppel zo prettig  Yogales dat ik overstapte naar de opleiding voor Yogaleerkracht. Meteen werd aanbevolen al Yogales te gaan geven. Na mij breder en dieper te scholen (zie CV opleidingen) opende ik op 1 april 1989 officieel “Praktijk Polariteit” in Ommen. Na mijn scheiding verhuisde de Praktijk naar Hulsen, later met een dependance in Zwolle.

Meer opleidingen/trainingen, onderricht/initiaties van grote leraren  uit vele werelddelen en tradities volgden. Zie leraren. Vaak bijzondere ervaringen waarvan de diepte/hoogte gaandeweg over het levenspad zich meer en meer doen kennen/openbaren.

“Op mijn 30ste verjaardag hoorde ik in de avond in het bos een schelphoorn klinken, alsof het zei: “kom naar huis…” Thuis zag ik dat mijn schelphoorn keurig opgeborgen lag, niemand had erop gespeeld, iedereen sliep al… de volgende ochtend reed ik naar Utrecht voor een groot Yogi en Vaydia. Daar was het zien van een enorme gouden licht zuil die hem leek te omvatten”.

“In een spelonk in Limburg hoorde ik voor het eerst een didgeridoo… het werd bespeeld door een zoon van een Medicijnman uit Gambia. Hij leerde het bespelen aan mij en gaf mij een didgeridoo in ruil voor een teaching. Die zomer ging ik voor het eerst naar het Eigentijds Festival, er was een aura om de zon en ’s nachts een aura/halo om de maan. Afgaande op het geluid van weer een didgeridoo vond ik de workshop tent van René. Hij bleek van dezelfde medicijnman een didgeridoo te hebben. Ze waren beide door hem gemaakt van een vervangen trapleuning uit het Tropen museum in Amsterdam!! René bezat de rode vuur didgeridoo en ik had de blauwe water didgeridoo met een dolfijn gekregen! Na enige tijd begonnen we samen de Droomtijd Lig-concerten te geven (nu maandelijks).”

Sinds 1997 leef en werk ik samen met René A. Stahn, eerst even in Groningen tot René(www.klankschalen.nl, www.didgeridoo.nl) zijn woning en bedrijf voor mij verkocht en we in 2000 een krachtige plek voor ons Yoga, Meditatie, Klanken en Stilte Centrum kochten, na een overbrugging in Norg en Alteveer o.a. om alle muziek instrumenten te kunnen huisvesten.  Het vervallen witte boerderijtje met 1 hect. in Gasselternijveen braken we af nadat we eerst een lange reis door de Himalaya maakten en tempels hadden bezocht. We bouwden de boerderij  in 1,5 jaar groter, breder, langer en hoger weer op. Tussendoor deden we optredens en bedrijfsopdrachten, tolkten op Archeon in Alphen a/d Rijn, ontvingen de TV crew hier een aantal keren, gaf ik nog les in Zwolle en Nijverdal en startte ik de eerste Yogalessen in Emmen en Stadskanaal. De 1 hect. ontgonnen we ook eigenhandig. We planten 1000 bomen rondom en op  “wandel”wallen en een waterlelie meertje.

We verlangden ernaar om natuurlijk dierenleven, schoonheid en kracht terug te brengen naar een levendig en helend landschap, geurige smakelijke kruiden, eetbare bloemen, met veel soorten bessenstruiken, fruit en notenbomen en een ruime moestuin.

Alles is oefening, alles is leren. Vanaf mijn 21ste had ik een moestuintje, het houden van geiten, pony’s of paarden maar ik heb het idee nu meer te begrijpen hoe het samenwerkt. Mijn leven is een innerlijke drang om de wensdroom, die ik als elfjarige op de radio mocht vertellen vorm te geven. Toen al voelde het zo belangrijk om de natuur te beleven en de natuur ruimte te geven. Dat is nodig voor overleving van de soorten om  natuurlijker leven, voor ieders geluk! De belangrijkheid daarvan zal de komende jaren steeds duidelijker zichtbaar worden! de natuur en wij zijn één… we kunnen niet zonder… we zijn het ook!

In mijn leven mocht ik vele wonder mooie momenten ervaren. Een paar ervan beschrijf ik hieronder, het werkelijke beleven kan ik niet overbrengen…

*Het verlegen meisje dat op de lagere school bijna jaar niets meer durfde zeggen door enorme verlegenheid… gaf zonder enige angst meditatie aan meer dan 1000 mensen tegelijk mét het gevoel van authentiek zijn, in verbinding met…

*Een belangrijke ervaring was voor mij ook dat het op een of andere manier mogelijk is door intense concentratie en toewijding met een zwaar verstuikte enkel de Marathon van Rotterdam te kunnen lopen binnen 4 uur! Mijn arts zei: onmogelijk, je kan hoogstens 200m hardlopen. Een voetreflextherapeute zegt als jij iets wilt dan kun je het, maar dan is je enkel goed verpest. Vooraf twee doorwaakte nachten met de voet in koud water, zonder speciaal voedsel of start voorbereiding begonnen, innerlijk afgesproken zodra het pijn doet stop ik… er kwam geen pijn, na de loop, na het aftapen bleek de enkel geheel genezen!

* Het zien van een prachtig wezen in regenboog kleuren die de overleden opa bleek te zijn van een therapeute. Ik had haar gemasseerd en omdat ik dit wezen zag en niet wist wat te doen schetste ik hem en ernaast nog een gezicht… zij herkende hem van de schets als haar overleden opa en het gezicht ernaast als haar oma. De opa had altijd voor zijn vrouw moeten zorgen en ook voor zijn kleindochter, de therapeute. Na opa’s dood bleek de therapeute niet meer omgekeken te hebben naar haar oma, ze realiseerde zich dat, op dat moment… Prachtig hoe dit op zo een wijze gezien mocht worden…

*Een huil(krijs)baby van 9 maanden die via de Thuiszorg bij mij komt. Ik hoor innerlijk “klankschaal, klankschaal”, maar wil er niet aan toe geven omdat in die tijd klankschalen nog iets heel vreemds was voor de gewone mensen en zeker als ze gestuurd waren door mensen van mijn werkgever wilde ik er niet aan… Doch het bleef nadrukkelijk in mij: “klankschaal, klankschaal”, dus gaf ik toe en pakte mijn klankschaal en sloeg deze een aantal keren zacht aan. Een  donkere wolk werd zichtbaar boven het hoofd van het kindje op moeders schoot… iets met dood(?). Waarna ik de baby oppak en neerleg op de behandeltafel. Innerlijk hoor ik nu duidelijk: wat gebeurd is, gebeurd nooit meer… 3x stuur ik dit door naar de baby onderwijl erboven afstrijkend en de baby spreidt de armen en lacht heel open. De moeder achter mij snikt het dan uit zeggende: “dat heeft ze nog nooit gedaan!” Ze vertelt mij dan dat de baby altijd bang was voor geluiden en zomaar het geluid van de klankschaal accepteert, eerder ging het altijd krijsen van geluid… en dat de baby door niemand vastgehouden wilde worden en dat ik het zomaar mocht pakken en dat het nu lacht voor de eerst keer… Dan vraag ik: maar wát is er dan gebeurd… de moeder vertelt dat ze voor deze baby,  het vorige kindje in haar buik was gestorven. Dat ze deze baby altijd met zoveel angst had gedragen, angst dat het ook dood zou gaan. Dat dit kindje bij de geboorte bijna dood was gegaan, door navelstreng omstrengeling om de keel… Het leek mij dat doodsangst in de moeder/baby diep was geïntegreerd zodat de baby niet durfde slapen (is als sterven/loslaten) en door overbelaste zenuwen overgevoelig was geworden voor ieder geluid en alles wat maar kon duiden op gevaar…Wonderlijk genoeg was het vanaf die dag over.

*Een jongentje dat op kinderyoga komt en niet mee wil doen, geen contact kan maken met ouders en anderen gaat na enkele lessen wel meedoen en wil ook net als de andere kinderen aangeraakt worden voor de ontspanning, gaat meedoen met het kinderyoga spel, geeft zich ineens wel over aan de genegenheid van de ouders en durft erin te ontspannen.

*Een kindje dat geen aanraking wil van de ouders komt na de tweede sessie met mij samen zitten op de djembee, als zijn moeder komt slaat het de armen om haar heen… de week erna blijkt hij spontaan bij haar op schoot te zijn gaan zitten.

*Mensen die dieper inzicht ontwikkelen en daardoor gemakkelijker uit hun cocon of van hun Burn-out of antidepressiva afkomen. Die terugval leren voorkomen en de mensen die de weg leren te vinden naar innerlijke rust.

Er zijn veel verhalen te vertellen… maar dat doe ik nu niet…

Na ruim 35 jaar Yoga, meditatie, self-healing en heel veel werk, wonen en “spelen” genieten we nu 12,5 jaar in Gasselternijveen, samen met o.a. twee IJslandse paarden die hier geboren zijn, ze hebben prachtige kleuren!

Samen betekent ook dat we drie liefdevolle dochters, hun mannen en kleinzoon, familieleden, vrienden en andere mensen graag hier ontvangen.

Met dank aan al onze verwanten, aan allen die meehielpen, voor alle lessen, toewijding en liefde die ons is geschonken,

Romy

“It is not the act of not speaking; it is something else that fills, that energizes, awakens, raises the power within you”.
Swami Veda Bharati-

Comments are closed.